Η νεολαία αυτή τη στιγμή είναι το κομμάτι της κοινωνίας που πλήττεται έντονα από την εφαρμογή των μνημονίων και από την νεοφιλελεύθερη στρατηγική που ακολουθούν οι δυνάμεις του κεφαλαίου. Είναι η ευπαθής αυτή κοινωνική κατηγορία που αποτελεί τον πρωταρχικό στόχο των κυρίαρχων τάξεων, με σκοπό την πλήρη καθυπόταξη της, στους κανόνες της αγοράς και της αστικής ιδεολογίας. Η ανεργία ως αποτέλεσμα των αδιέξοδων πολιτικών επιλογών των μνημονιακών κυβερνήσεων, η απόσπαση δημοκρατικών δικαιωμάτων, η μείωση κονδυλίων στον χώρο της εκπαίδευσης, η εφαρμογή του σχέδιου “Αθηνά” με το σπάσιμο των σπουδών σε δύο κύκλους και την αντικατάσταση του πτυχίου με τίτλους σπουδών, αποτελούν επιμέρους στοιχεία της μνημονιακής πολιτικής στην Ελλάδα που πατούν στον κοινό παρονομαστή της καπιταλιστικής κρίσης. Επιδιώκοντας μέσα από αυτήν, αφενός να διασώσουν τα κεφάλαια τους και αφετέρου να πραγματοποιήσουν υποτίμηση της εργατικής δύναμης δράκωντας την ευκαιρία. Υπό αυτό το σχέδιο που συνεπικουρείται από τις υποτελείς μνημονιακές δυνάμεις στην Ελλάδα, κοινωνικοί άξονες όπως ο δημόσιος τομέας, οι συνδικαλιστικές ελευθερίες, οι εναλλακτικές μορφές αντίστασης και ανυπακοής οφείλουν να διαλυθούν. Στην μη αποδοχή των επιλογών αυτών, το κράτος χωροφύλακας θα είναι εκεί ώστε να καταστείλει με αυταρχικό τρόπο τις αντιδράσεις. Επιλέγοντας με αυτόν τον τρόπο να τρομοκρατήσουν και να καταστρέψουν το μέλλον και τα όνειρα της νεολαίας. Επειδή το μέλλον και τα όνειρα δεν αποτελούν μπαλάκι του πικ πονκ, η νεολαία οφείλει να αποκτήσει πολιτική δράση.
Η σκοπιά από την οποία πρέπει να βλέπει η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ, την πολιτική της, παίζεται σε διπλό ταμπλό. Στην κατανόηση των προβλημάτων που υπάρχουν στην κοινωνία και στον χώρο της νεολαίας, καθώς και στην εξασφάλιση των πιο αξιόπιστων, ελκυστικών, προοδευτικών και δημοκρατικών δομών στο εσωτερικό της. Οπότε οφείλει να συγκροτηθεί για τους νέους μέσα στο κόμμα αλλά κυρίως έξω από αυτό. Γι αυτόν τον λόγο η συγκρότηση των νέων του ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να χαρακτηρίζεται από αξιοπιστία, κινηματικότητα, πρωτοπορία και δημοκρατία. Όλα αυτά κάτω από το όραμα της σοσιαλιστικής διεύθυνσης και της αριστερής ανανέωσης του 21ου αιώνα.
ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ
Το αίσθημα εμπιστοσύνης που δημιουργεί κάποιος έναντι κάποιου άλλου, κερδίζεται και κρίνεται. Η ταυτότητα κάτω από την οποία πρέπει να συγκροτείται μια αριστερή πολιτική οργάνωση νεολαίας είναι να είναι όσο το δυνατόν πιο κοντά στην κοινωνία. Που σημαίνει ότι πρέπει να αφουγκράζεται και να κατανοεί τα αιτήματα που αναπαράγονται σε αυτήν. Υπό αυτό την λογική ένα κύριο αίτημα που κυριάρχησε στα κινήματα των τελευταίων ετών και παραμένει επίκαιρο. Είναι η αμφισβήτηση της πολιτικής αντιπροσώπευσης και της εξουσίας των ειδικών. Αυτό θρέφτηκε από την γενικότερη απογοήτευση των πολιτικών επιλογών του δικομματισμού, πραγματοποιώντας ένα βάθεμα αναζήτησης διαφορετικών οδών από αυτών της πολιτικής εξουσίας, που απορρίφθηκε ως μοντέλο γιατί είναι θεσμικά και κοινωνικά προβληματικό. Αυτή η αντιμετώπιση κάνει το έργο μιας πολιτικής οργάνωσης ως προς την ένταξη μελών και την απεύθυνση της αρκετά δύσκολο. Αυτή βεβαίως η αντίληψη του μη ολοκληρωμένου επαναστατικού υποκειμένου είναι διπλής όψεως. Δηλαδή λόγω ελευθεριακής συνείδησης αλλά και λόγω της αστικής ιδεολογικής ζύμωσης. Στην καπιταλιστική κοινωνία το πολιτιστικό πρότυπο του ατομικισμού σε διδάσκει πως μέσα από την ατομική πάλη μπορεί να επιβιώσεις, να διεκδικήσεις και να διακριθείς. Το κοινωνικό γίγνεσθαι σου βάζει το “εγώ” πάνω από το “εμείς” και έτσι η κρίση συμμετοχής σε συλλογικότητα αποτελεί κυρίαρχο φαινόμενο. Ωστόσο, αυτή η αντίληψη που υπερκεράστηκε όλα αυτά τα χρόνια δείχνει να υποχωρεί μέσα από την ανάγκη για συλλογική δράση και μέσα από τα αδιέξοδα που η ίδια η κοινωνία αποδεικνύει. Γι αυτόν τον λόγο για να αποκτήσει πνοή μια πολιτική οργάνωση, στην κρίση της πολιτικής, πρέπει να επιδιώξουμε να δούμε σε βάθος χρόνου πως θα προωθήσουμε και θα επικαιροποιήσουμε στην καθημερινότητα μας την συλλογική δράση ως ικανή λύση στα σύγχρονα προβλήματα. Για να μπορέσουν να αποτυπωθούν αυτά στο λειτουργικό κομμάτι πρέπει να δούμε πως η νεολαία λαμβάνοντας τα μηνύματα αυτά μπορεί να οικοδομήσει έναν μη έντονα αντιπροσωπευτικό και εξουσιαστικό κορμό λειτουργίας, με οριζόντιες διαδικασίες, απορρίπτοντας την ιεραρχία και τους ηγέτες. Καθορίζοντας με αυτόν τον τρόπο, το πως θα αξιοποιηθεί το στοιχείο της λαικής συνέλευσης, δηλαδή της από κάτω και ανοιχτής διαδικασίας σε σύνδεση με τις κλειστές διαδικασίες και τα όργανα.
ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
Ένα στοιχείο που η νεολαία ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να διατηρήσει, να εμπλουτίσει και να εντείνει είναι η διαρκής πάλης που πρέπει να δίνει στους δρόμους, η αλληλεγγύη σε κάθε εργατική διεκδίκηση και η δικαιοσύνη ακόμη και αν αυτή έρθει σε σύγκρουση με νόμους του κράτους. Η κινηματική συμπεριφορά της νεολαίας αφορά και τον κάνονα της αξιοπιστίας που πρέπει να καλλιεργήσει καθώς και να καθορίσει το αδογμάτιστο της φύσης της. Για να υπάρξει μαζικό και ταξικό κίνημα πρέπει να εξετάσεις τους κοινωνικούς συσχετισμούς και να αντιληφθείς πιο κομμάτι της κοινωνίας είναι σύμμαχος στον αγώνα που εσύ αξιώνεις και η ίδια η κοινωνία σε καλεί να δώσεις. Πρώτα από όλα πρέπει να δεις πιο είναι το ιδεολογικά και πολιτικά κοντινό κινηματικό μοντέλο που μπορεί να επιτύχει νίκες και να έρχεται σε σύγκρουση με συμφέροντα που τάζονται εναντίον των εργαζομένων. Η αντιεμπορευματική δράση, η κοινωνική πρόνοια, οι αυτοδιαχειριζόμενες κινήσεις, πρωτοβουλίες ανέργων, δίκτυα αλληλεγγύης, είναι μορφές αγώνα διαμέτρου αντίθετες με το κυρίαρχο πολιτικοοικονομικό μοντέλο και πρέπει να αποτελούν προνομιακό εργαλείο ρήξης και ανατροπής. Όλα αυτά όμως πρέπει να γίνονται και με την κομματική αλλά και χωρίς αυτήν ταυτότητα. Το ακομμάτικο στοιχείο παρέμβασης και δράσης είναι αυτό που μια κομματική νεολαία συνήθως απομονώνει. Κρίνοντας ως σημαντική την αυτοπροβολή συμμετοχής σε μια κίνηση χάνουμε την ουσία, του για ποιον γίνεται η κίνηση. Για να μην αποκλείει μια κομματική νεολαία λοιπόν, πρέπει να διαθέτει αυτόνομα στέκια, με στοιχεία αυτομόρφωσης, πολιτισμού, εκδηλώσεων, ιδεολογικών συζητήσεων που θα απευθύνονται στο ευρύ φάσμα της νεολαίας της κρίσης.
ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΜΟΣ
Μια ξεχωριστή ενότητα ως προς την εμβάθυνση και την σημαντικότητα της είναι αυτή της αντιφασιστικής δράσης. Τα μαύρα χρόνια του φασισμού στην Ελλάδα και στην Ευρώπη που ελπίζαμε ότι περάσανε ανεπιστρεπτί, επιστρέφουν με τον πλέον εκκωφαντικό και επικίνδυνο τρόπο στην κοινωνία του 21ου αιώνα. Η κρίση και η ένταση που έχει καθιερώσει η μνημονιακή ατζέντα, δημιουργεί αντιδράσεις που όταν αυτές δεν έχουν δεοντολογικό πρόσημο και κρίνονται μόνο από το αντισυστημικό της εποχής, μπορεί να οδηγήσουν σε μια ριζοσπαστικοποίηση που είτε θα γέρνει στα αριστερά με την μορφή αλληλεγγύης, είτε προς τα δεξιά με την μορφή κοινωνικού κανιβαλισμού. Προσθέτοντας τα τόσα χρόνια ύψωσης του εθνικού φρονήματος, του νεκρού διαφωτισμού στην Ελλάδα, μια κοινωνία συντηρητική στο βάθος της, ήταν αναμενόμενο κάποια στιγμή να ξεσπάσει. Δυστυχώς το έπραξε με τον ποιο επικίνδυνο τρόπο, μέσω της νομιμοποίησης του ναζισμού. Αυτή η αντιανθρωπιστική αντίληψη πρέπει να περιθωριοποιηθεί εγκαίρως και η χρυσή αυγή να βγει εκτός νόμου στην συνείδηση των πολιτών. Η νεολαία μπορεί να πρωτοστατήσει σε αυτόν τον αγώνα για την παρεμπόδιση του εκφασισμού στην κοινωνία.
Αυτή πρέπει να πραγματωθεί μέσα από την πράξη. Με την μορφή ενός μεγάλου καλέσματος συγκρότησης αντιφασιστικού μετώπου με δυνάμεις του αντιμνημονιακού και δημοκρατικού τόξου. Με αυτόν τον τρόπο συσπειρώνεις το εσωτερικό σου καθώς και τις δυνάμεις της αριστεράς και της αναρχίας, βγάζοντας την νεολαία στο προσκήνιο και αποκτώντας μια λαική απεύθυνση που θα σπάσει την τροχοπέδη στην οποία βρισκόμαστε. Μια τέτοια σκέψη μπορεί να συγκροτήσει αντιφασιστικές επιτροπές που θα δημιουργούν τα αντανακλαστικά της ταχείας επέμβασης και απομόνωσης των φασιστικών κρουσμάτων. Συνυπολογίζοντας την δυναμική ιδεολογική σύγκρουση που πρέπει να πραγματοποιήσουμε για την κοινωνική αριστερή χειραφέτηση.
ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ
Η νεολαία έχει χρέος να καταρρίπτει τα παλαιά καθεστώτα. Αυτά μπορεί να δημιουργούνται με ιδιοτέλεια αλλά και με αθέμιτους τρόπους, λόγω της διαφορετικής εποχής. Δεν μπορεί με αυτό το σκεπτικό μια νεολαία, να είναι δογματική και να επαναλαμβάνει τα λάθη του παρελθόντος. Η πρωτοπορία της νεολαίας αποδεικνύεται στην πράξη και στον τρόπο που παρεμβαίνει στην κοινωνία, είτε ιδεολογικά είτε πολιτικά. Η πολιτική μας παρέμβαση πρέπει να βρίσκεται σε μια πρόοδο. Όπως για παράδειγμα παλαιότερα ο Ρήγας Φεραίος κέρδισε μέσα από αγώνα, να μην φοράνε τα παιδιά στα σχολεία ποδιές, που αποτέλεσε τολμηρό βήμα της εποχής. Έτσι και μια νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ σήμερα πρέπει να τολμά να σπάει τις παραδόσεις, να διεκδικεί δικαιώματα για όλους και κυρίως για τις κοινωνικές μειονότητες. Να αναζητά τρόπους που θα τους αποκαθιστά ως ίσους ανάμεσα σε ίσους.
Επιπλέον σήμερα μπορούμε να αξιοποιήσουμε την εξέλιξη της επιστήμης “με μη γραμμικό τρόπο” αξιολογώντας και κρίνοντας το πώς η επιστήμη θα εφαρμόζεται για την κοινωνία. Μια νεολαία με πανεπιστημιακές γνώσεις και με τεχνολογική εξειδίκευση, μέσα στον ταχύτατο χρόνο επικοινωνίας μέσω του διαδικτύου, μπορεί να μηδενίσει την απόσταση. Μπορεί να διασυνδεθεί με κόμματα της αριστεράς στην Ευρώπη σε επίπεδο κινήματος, ανταλλαγής ιδεών, απόψεων προτάσεων και να προβεί σε λύσεις. Για παράδειγμα να δει ποιο μοντέλο επέλεξαν για την συγκρότηση μια νεολαίας μέσα στο κόμμα οι συναγωνιστές σε αριστερά κόμματα της Ευρώπης.
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
Για να εφαρμόσουμε την δημοκρατία που αποζητάμε, δηλαδή την σύνδεση της άμεσης και της έμμεσης καθώς και για να υλοποιήσουμε τις αξίες της, πρέπει να έχουμε εμείς οι ίδιοι σαν κομματική οργάνωση νεολαίας, δημοκρατία. Για τον λόγω ότι η δημοκρατία δεν είναι στατική και δεν ζούμε σε μια κοινωνία με τη δημοκρατία που αποζητούμε, άρα ούτε και τα ίδια τα μέλη είμαστε ιδανικοί δημοκράτες. Για να εξασφαλίσουμε την δημοκρατία πρέπει να εκλέξουμε όργανα, τα οποία πρέπει να ξεκινάνε από την βάση και να καταλήγουν γι αυτήν. Γι αυτόν τον λόγο και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αποτελεί το άτυπο μη εκλεγμένο συντονιστικό των νέων ΣΥΡΙΖΑ αυτή τη στιγμή αποφασιστικό και εκτελεστικό όργανο. Οφείλουμε να διαλυθεί και να προχωρήσουμε σε μαζικές διαδικασίες. Πρέπει να γίνουν κατά αυτόν τον τρόπο στόχοι της νεολαίας, η συγκρότηση οργάνων βάσης, όπως είναι οι συνελεύσεις νέων ΣΥΡΙΖΑ σε τοπικές και σχολές. Καθώς όμως και ευρύτερες συναντήσεις ανά γεωγραφικό διαμέρισμα ή νομό που θα απολογούν και θα βάζουν νέους στόχους διαμορφωνόντας της πολιτική ατζέντα και τον οδικό χάρτη των νέων, που θα κρίνουν το πότε και πως θα συγκροτηθούν οι νέες και οι νέοι του ΣΥΡΙΖΑ. Με αυτήν την λογική κρίνεται σημαντική μια πανελλαδική συνδιάσκεψη νέων, πριν την ίδρυση της νεολαίας γιατί ακριβώς αποτελεί το πρόπλασμα του συνεδρίου και είναι το ποιο δημοκρατικό μέσω για την δημιουργία οργάνων και επιτροπών προς το συνέδριο.
Συνεπώς, στόχος της νεολαίας είναι η συγκρότηση μια οργάνωσης που θα βρίσκεται παντού και θα αφορά όλους τους νέους. Αυτό σημαίνει πως ένας πεδίο που υστερεί και αποτελεί δυναμικό κομμάτι της νεολαίας διαχρονικά είναι το μαθητικό κίνημα, το οποίο έχεις την ανάγκη να το εντάξεις στην πολιτική σου για τις ανάγκες που το ίδιο έχει και για να προϊδεάσεις τα νέα παιδιά, να τα εντάξεις στον αγώνα για δημοκρατία και ελευθερία. Η αντιφασιστική παρέμβαση μπορεί να ξεκινήσει από τους μαθητές με σκοπό την αντιμετώπιση του εκφασισμού και την συγκρότηση μαθητικής οργάνωσης νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ καλύπτοντας όλα τα σημεία πολιτικής δράσης για μια ελπιδοφόρα οργάνωση νέων ΣΥΡΙΖΑ!
Σίμος Σιμωτάς
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου