Η ΝΕΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ

Αν ο τίτλος είναι αληθείς οι ίδιοι είμαστε επιεικείς στο σύνολο των δράσεων μας απέναντι σε αυτήν την νέα "πνευματική γενοκτονία" και εγώ ως ακραίος ιδεολόγος (κατά Λοβέρδο ) αποπροσανατολίζω την κοινή γνώμη... Αν το πρόβλημα είναι επιφανειακό και δεν εμβαθύνει στην παραγωγή των νέων δουλοπάροικων τότε δεν αξίζει να γράφουμε και να διαβάζουμε.

Τα προβλήματα της νέας σχολικής χρονιάς είναι περισσότερα και μελλοντικά θα αυξηθούν αν ο λαός παραμείνει και άλλο υποτακτικός στα καθεστώτα μνημονίου και κεφαλαιοκρατών

Αρχίζω μιλώντας για το θέμα των βιβλίων που ταλανίζει την πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια εκπαίδευση όσον αφορά την έλλειψη τους στα σχολικά κέντρα.

Για πολλούς θεωρείται κίνηση ανάγκης και θυσίας, για άλλους μια συστημική ενέργεια συρρίκνωσης και περιόρισης των γνώσεων των μαθητών, για άλλους ενέργεια που αποσκοπεί στην σταδιακή εισαγωγή του νέου πρότυπου ψηφιακού σχολείου που οραματίζεται η κυβέρνηση και οι υποστηρικτές της. Για την ίδια την κυβέρνηση θα μπορούσε να χειριστεί επικοινωνιακά αποπροσανατολίζοντας τις τάξεις και τις κοινωνικές ομάδες μιλώντας για πράσινη ανάπτυξη (“καμμένη Κέρκυρα φέτος”) που προστατεύει την φύση περιορίζοντας την κοπή των δένδρων. Το έχουν σκεφτεί άραγε?Η είναι τόσο οξυδερκείς που περιορίζουν τα ψέματα τους? Ρίσκο η μη θα μπορούσε να αποτελέσει την βάση σαν τέχνασμα “οι πυρκαγιές περιόρισαν την επάρκεια δένδρων και δεν θέλουμε να βλάψουμε άλλο την χλωρίδα του τόπου μας”...

Τι από όλα αυτά να ισχυριστώ ως πιο βάσιμο,ίσως είναι και όλα το ίδιο βάσιμα και το ίδιο αβάσιμα.

Αυτό που μετράει είναι το αποτέλεσμα και το αποτέλεσμα είναι κοινό και εμφανές για όλους...

Οι μαθητές καλούνται να ξεκινήσουν την πιο δύσκολη σχολική χρονιά από τη μεταπολίτευση και βάλλονται να υποστούν μια κρίση που είναι οι τελευταίοι που φταίνε για εκείνη καθώς και για τους αποτυχημένους δημόσιο-οικονομικούς χειρισμούς της κυβέρνησης. Η οποία υποτίθεται επιχείρησε να διασώσει την οικονομία της χώρας αλλά στην ουσία αυτό που κατάφερε ήταν να οξύνει τα χαρακτηριστικά που εντείνουν την φτώχεια των πολιτών της.

Ήδη το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα “τρέχει” και περνάει στους εφαρμοστικούς του όρους. Μετράει μόνο δύο μήνες ύπαρξης και ήδη διάφοροι οικονομολόγοι από Ελλάδα και εξωτερικό έχουν προδικάσει την αποτυχία του.

Αυτό φαίνεται πλήγωσε τα σοσιαλιστικά συναισθήματα της κυβέρνησης Παπανδρέου και θέλησε να επισπεύσει ένα αντίστοιχο μνημόνιο. Αυτή τη φορά ίσως ακόμη και ποιο δυσβάσταχτο και αποτρόπαιο. Το μνημόνιο αποτελεί το μέσο σοσιαλιστικής χειραφέτησης κατά το ΠΑΣΟΚ φαίνεται....

Το νέο μνημονιακό σχολειό εντάσσεται και στις τρεις βαθμίδες εκπαίδευσης και αποσκοπεί (ηθελημένα η μη) στην απόλυτη πνευματική υποδούλωση όλης της κοινωνίας.

Το σοσιαλιστικό σχολειό τηρεί την απλή αναλογική την πιο δημοκρατική διαδικασία επιτυγχάνοντας να δώσει ένα τέλος στα αρνητικά σχόλια ορισμένων αναρχοκομμουνισταράδων (φτου) και αριστερών (φτου ξανά) για την αντιδημοκρατική και αντισυνταγματική καταβολή των μέτρων.

Το νέο τρίπτυχο του ΠΑΣΟΚ θα δημοσιευθεί σύντομα στην εφημερίδα της κυβέρνησης.

Ένα σχολειό ανά νομό - ένας εκπαιδευτικός ανά κτίριο - ένα βιβλίο ανά σχολειό.

Όσο αστείο διαβάζεται το παραπάνω είναι τουλάχιστον δύο φορές πιο τραγικό και χρήζει άκρας σοβαρότητας.

Οι μαθητές υποβάλλονται να ξεκινήσουν μια νέα χρονιά δίχως τα απαραίτητα εργαλεία άντλησης γνώσεων και εκμάθησης, την βασικότερη ύλη μελέτης που είναι το βιβλίο που μισήσαμε και αγαπήσαμε οι προηγούμενες γενιές αλλά λησμονούμε να γνέφουμε και να απολαμβάνουμε. Αντικαθιστώντας το με DVD και φωτοτυπίες. Οι οποίες φωτοτυπίες σημειωτέον είναι πιο δαπανηρές ως προς την έκδοση τους λόγο της ελλιπείς τεχνικής υποστήριξης σε φωτοτυπικό εξοπλισμό ανά σχολειό.

Είναι η ίδια κυβέρνηση που πριν από λίγους μήνες δημοσιοποίησε τις επικείμενες συγχωνεύσεις στις σχολικές μονάδες, (1.900+) κατά τον αριθμό, συγχωνεύοντας τα όνειρα των παιδιών και παράγοντας ένα πολίτη με αποσπασματικές και περιορισμένες γνώσεις λόγο της δυσμενής αφομοίωσης της διδασκόμενης ύλης σε σχολικές αίθουσες με υπέρογκο αριθμό μαθητών, και ελάχιστο εκπαιδευτικό προσωπικό.

Πλην όμως όλης αυτής της πρακτικής εφαρμογής στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση η σοσιαλιστική αυτή χειραφέτηση της δεν θα μπορούσε να μην εισχωρήσει μεταρρυθμίζοντας τα αντιδημοκρατικά και αντιπαραγωγικά πανεπιστήμια

Τα νέα μνημονιακά κολέγια αντικαθιστούν τα παρακμάζον αναρχοαριστερά σπαταλά και πελατειακά πανεπιστήμια που αύξαναν τόσα χρονιά την ανεργία, επειδή οι φοιτητές είναι τεμπέληδες, οι εκπαιδευτικοί “βυσματικοί” και οι έρευνες μη ανταγωνιστικές Κι όμως αυτή είναι η αντίθετη έκδοση της πραγματικότητας, η τεχνοκρατική υποστήριξη προπαγάνδας από τους καθεστωτικούς για να αμαυρώσουν και άλλο το πανεπιστήμιο, που σε καμιά περίπτωση δεν είναι σωστά δομημένο, αλλά με το νέο νόμο πλαίσιο αντί να επουλώσουν τις πληγές του τις ανοίγουν περισσότερο.

Και εξηγούμε για να μην παρεξηγούμε προβάλλοντας τους βασικούς άξονες μεταρρύθμισης που επιβάλλονται πλέον στα πανεπιστημιακά ιδρύματα, αυτά είναι η χρηματοδότηση, το άσυλο,το 15Μελές συμβούλιο,η αξιολόγηση,το σπάσιμο τον πτυχίων.

• Η χρηματοδότηση πλέον θα περνάει ως προς την ακίνητη περιουσία στα χέρια νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου ανώνυμης εταιρείας και managers που θα υποστηρίζουν με ιδιωτικά κεφάλαια ανάλογα την αξιολόγηση που θα υφίστανται στα ιδρύματα και στους πανεπιστημιακούς.
• Το 15Μελές συμβούλιο θα εμπεριέχει 7 εξωπανεπιστημιακούς αντιπροσώπους (τεχνοκράτες, managers) 7 ενδοπανεπιστημιακούς και 1 εκπρόσωπο φοιτητών, το οποίο συμβούλιο θα ελέγχει όλα τα όργανα των πανεπιστημίων, χωρίς το ίδιο να υπόκειται σε κανένα έλεγχο και θα εκλέξει τον κοσμήτορα του ιδρύματος που εκλαμβάνει τον χειρισμό εξολοκλήρου των πανεπιστημίων και περνάει σε μια νέα μορφή δικτατορίας.
• Καταλήγοντας στο σπάσιμο τον πτυχίων σε 3 κύκλους σπουδών που θα διακυμαίνονται ως εξής 3ετής φοίτιση, 5ετής φοίτηση με μεταπτυχιακό, 8ετής φοίτηση με διδακτορικό. Αυτή η ολοκλήρωση των κύκλων σπουδών θα σου απομυζεί όχι το γνωστό σε όλους πτυχίο αλλά τον τίτλο σπουδών καταμερισμένο σε πιστωτικές μονάδες, ο οποίος τίτλος βρίσκεται σε ένα πλαίσιο σπουδών που επιβάλλονται στον 2 κύκλο δίδακτρα και θα καταλήγουν σε ένα "κωλόχαρτο" χωρίς επαγγελματική υποκατάσταση καθώς δεν τεκμηριώνεται η επιστήμη η οποία μπορείς να ασκήσεις αλλά θα καθορίζεται από την ανάγκη της κοινωνίας για εύρεση μιας θέσης εργασίας που σου περιορίζει ο καπιταλισμός

Μια θέση εκμεταλλευομένου και επισφαλής εργαζομένου, επειδή η επιστήμη δεν χρειάζεται κατά το σύστημα.

Εν τέλει καταλήγουμε στο θέμα του ασύλου(που έχω αναλύσει επιμελώς στο προηγούμενο άρθρο) το οποίο αποσκοπεί εν ολίγοις στην πολιτική φίμωση των αναμενόμενων αγώνων που θα κλιμακωθούν στην σπουδάζουσα νεολαία και συνάμα σε όλη την κοινωνία, και καταλήγουν κάθε χώρο μορφής κέντρου αγώνα του λαού

Οφείλω να απαντήσω σε όλους εκείνους που αντιπαλεύουν τον δίκαιο αγώνα τον φοιτητών που μιλούν για ιδεολογικά ακραίες τραμπούκικες μειοψηφικές φοιτητικές ομάδες που καταστρέφουν την ομαλή λειτουργία των πανεπιστημίων και προχωρούν σε καταλήψεις ερήμην των “καλών” φοιτητών και της κοινής γνώμης, ανακοινώνοντας ξανά και ξανά ότι το νέο νόμος πλαίσιο ψηφίστηκε από τα 3/4 της βουλής και κίνησε όλες τις έννομες δημοκρατικές εκλογικές διαδικασίες ψήφισης του, στοχοποιώντας εκείνους που διασαλεύουν την κυρότητα του και χαρακτηρίζοντας τους πως είναι “επιεικώς παράνομοι”.

Τότε συγγνώμη γιατί και εγώ ως μαχόμενος νεολαίος από την δική μου τάση είμαι σαστισμένος πλέον για το ποιος είναι ο θεωρητικά και πρακτικά παράνομος?

Ο μαχόμενος λαός η τα μέτρα, χαράτσια και νομοσχέδια που όλα βρήκαν αντίθετο το λαϊκό αίσθημα του λαού και ψηφίστηκαν επί της αρχής ερήμην για άλλη μια φορά του άμεσα ενδιαφερόμενου (λαού).

Μια κοινωνία η οποία δεν αναγνωρίζει τον αγώνα της νεολαίας θα υποστεί για άλλη μια φορά το χαστούκι που της αξίζει, όταν οι πέτρες έπεφταν βροχή τον Δεκέμβρη μετέφεραν την οργή γι αυτόν τον κόσμο που διαμορφώσαμε και καταλήγουν να παρατηρούν τα αθώα μάτια τους, έναν κόσμο τυλιγμένο με μίσος, διεφθαρμένο πολιτικά και οικονομικά.

Τα συνθήματα που αναγράφονται στους τείχους των πανεπιστημίων δεν είναι για να μαγαρίζουν την αισθητική της αρχιτεκτονικής τους δομής αλλά για να μεταδώσουν την εικόνα του μέλλοντος που μας περιμένει, είναι τα μέσα πληροφόρησης που αποδεικνύουν τις φιλοδοξίες τους.

Και όσες αλλαγές και να προσπαθήσουν να κάνουν τα συνθήματα μπορεί να σβήσουν, ίσως να κόψω και το λιγδωτό μαλλί μου γιατί δεν είναι πρέπον να κυκλοφορώ στον δρόμο με κίνδυνο να διασαλεύσω την καθώς πρέπει κυριλέ κοινωνιούλα όπως του μεγαλόφωνου οραματιστή και καθαρόαιμου “Έλλην” Άδωνη Γεωργιάδη (φτου)..

Οι ιδέες μας όμως θα παραμείνουν ανεξίτηλες...

Κλείνοντας σοβαρόφωνα... να τονίσω ότι πιο λογικό για το φοιτητικό, μαθητικό, εκπαιδευτικό κίνημα (ήδη ανάφερα τρεις διαφορετικές ιδιότητες) ότι πρέπει να γίνει ένα ενιαίο πανκοινωνικό κίνημα ανατροπής...Η βάση ήδη έχει χτιστεί είναι οι πλατείες που έχτισαν την πολιτική υποκειμενικότητα πολλών πολιτών, δημιούργησαν την αμφισβήτηση, είναι οι κατειλημμένες σχολές που πρέπει να εξωτερικεύσουν τις δράσεις τους να επιμορφώσουν τον κόσμο για το νόμο 4009* να τον πάρουν μαζί τους παρουσιάζοντας του τα βαθιά ταξικά χαρακτηριστικά που εμπεριέχει και να δημιουργήσουμε μαζικά ένα πανκοινωνικό κίνημα που θα ανατρέψει τα μνημονιακά χαράτσια και αυτούς που συναίνεσαν σε αυτά..

Ταξικά τα μετρα, ταξική και η πάλη, εμπρός για ανυπακοή και κοινωνία άλλη!!!!

warning...*4009:δεν είναι ο αριθμός του νομοσχεδίου είναι η χρονολογία που θα διαρκέσουν οι καταλήψεις αν θελήσουν να επιμείνουν στην εφαρμογή του!

3 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΕΚΚΕΝΩΣΗΣ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΜΕ ΧΟΥΝΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΥΣ

Tο κείμενο αυτό θα κινηθεί στα πλαίσια της επικαιρότητας σχετικά με την "επανακατάληψη" και την μεγάλη επιστροφή του κινήματος των αγανακτισμένων (που καταντάει υπονομευτικός ο προσδιορισμός βάση του αγώνα που έχουν κάνει) στις πλατείες.

Σε γενικά πλαίσια η πλατεία όχι χωροταξικά αλλά ιδεολογικοπολιτικά δείχνει πιο ώριμη ώστε να αποκτήσει κάποια περαιτέρω από τα μονοδιάστατα πολιτικά χαρακτηριστικά τα οποία είχε σαν κατάλοιπα (και είναι λογικό) σε μια πιο κατασταλαγμένη ταξική εκφραστικότητα.

Το κίνημα στις πλατείες απέκτησε ξανά πνοή και ζωή και το διαπίστωσα όταν αντίκρισα ερχόμενος με την φοιτητική πορεία και κατευθυνόμενος στην άνω πλατεία έναν κόσμο σαφέστατο μικρότερο από εποχής προ μεσοπρόθεσμου αλλά έναν κόσμο ο οποίος μου ξανά έφερε τις συναισθηματικές εμπειρίες που πέρασα επί 2 μήνες σε αυτήν την πλατεία..Ειδικά όταν μπαίνοντας στην "Αμαλίας" φωνάχτηκε το σύνθημα που θα συνοδεύει τους κατατρεγμένους αυτού του κόσμου και θα μου θυμίζει την κατάθεση ψυχής του δημοσιογράφου Μανόλη Κυπραίου εκείνο το μόνο σύνθημα που θα τον παρηγορεί για τον τρόπο που έχασε την "ακοή" του αγωνιζόμενος, αλλά πρόλαβε να ακούσει αυτό που ακούω συστηματικά και εγώ με τη σειρά μου και οι συναγωνιστές επανειλημμένα..

ΨΩΜΊ ΠΑΙΔΕΊΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Η ΧΟΥΝΤΑ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΤΟ 73...

Όμως ερήμην της ελευθερίας που αποζητούμε συνέβη εκείνη την ώρα περί της 8.30 μ. μ... μια επίθεση προς κάποιους πολίτες με ιδιαίτερη ενδυμασία που θύμιζε εθνικιστικά χαρακτηριστικά απωθήθηκε μέσω συνθημάτων από μια “υποτίθεται” αναρχική συλλογικότητα ατόμων μικρής ηλικίας με οξύτατα και επιθετικά συνθήματα όπως (έξω οι φασίστες από την πλατεία) και ανάγκασαν τους ανθρώπους να φύγουν. Τώρα και εγώ... ρητορικά ερωτώμενος αναρωτιέμαι ποια είναι φασιστική στάση... να διώξεις μια ομάδα χωρίς να έχει δώσει λόγο φασιστικής προτροπής η να συμμετέχεις εκεί με μια ομόλογο λανθασμένη ενδυμασία η ακόμη κουβαλώντας ένα σύμβολο εθνικιστικού περιεχομένου...?

Εν τέλει πληροφορήθηκα ότι αυτή η ομάδα που απωθήθηκε με μπλουζάκια της Βεργίνας ήταν η περιφρούρηση του πατριωτικού μετώπου του Βιτάλη...

Και απαντώ.. πως περνάμε πάλι στα επίπεδα της επερχόμενης μειοψηφίας κινούμενοι πάντα στην σκιά της και συγχυσμένοι στην ρητορεία .. "γιατί δεν μας ακολουθεί ο λαός"?

Η μήπως τελικά δεν μαχόμαστε γι αυτόν αλλά μαχόμαστε μόνο με τους ταξικά προσανατολισμένους και κατασταλαγμένους συγκρουσιακούς επαναστάτες...Γιάτι αν σκοπός μας είναι αυτός μπορώ να γίνω ακόμη πιο εριστικός λέγοντας πως φασίστας είναι εκείνος ο οποίος έχει νιώσει το φασισμό και τον χρησιμοποιεί με μέσα που ο ίδιος δεν θεωρεί φασιστικά αλλά εν τέλει καταντούν..

Πως βρε συναγωνιστές φέρεστε έτσι σε έναν κόσμο ο οποίος ξεπέρασε τα επίπεδα φόβου και βγήκε επιτέλους να διεκδικήσει κάτι "καλύτερο" και αποκτά συνείδηση ανάλογο της ανθρώπινης του υπόστασης. Πως διώχνεις έναν κόσμο ο οποίος υπερασπίζεται το φασισμό γιατί ζει στο ίδιο σύστημα αλλά έχει άλλα βιώματα και έμαθε να αγωνίζεται για την πατρίδα του (λανθασμένα) πως θα δόσεις να καταλάβει εκείνος ο μικροαστός πως το πρόβλημα είναι ταξικό και όχι εθνικό... δια του λιντσαρίσματος και του τραμπουκισμού.???

Γιατί παιδιά μη τρελαθούμε δεν είναι προβοκατόρικη μια ομάδα η όποια τείνει ιδιαίτερη, δεν γίνεται να είναι ασφαλίτες η κάτι "βαλτό" και να διακρίνονται με αυτόν τον τρόπο ακόμη και στα επίπεδα πρόκλησης λόγο της εριστικής τους περιβολής είναι κουτό να εισβάλουν έτσι....

Ύστερα από μια αλληλό-επίθεση σε μικρά πλαίσια ανάμεσα σε διαδηλωτές και ΜΑΤ ξεκίνησε σε μια τεταμένη ατμόσφαιρα η περίφημη λαϊκή συνέλευση... το ισχυρότερο όργανο της πλατείας.

Μετά από μια (ολίγον κουραστική) αλλά άκρως σεβαστή ανάγνωση κείμενων των ομάδων εργασίας και θεματικών για τις δομές της άμεσης δημοκρατίας και το τι διεκδικούμε..Η λαϊκή συνέλευση πέρασε σε ένα ελεύθερο βήμα διαλόγου πράγμα που κρίνεται λογικό ώστε να εξωτερικεύσει ο κόσμος τις εντυπώσεις του και τα χαρακτηριστικά που θέλει να δώσει....Η συνέλευση κινώταν σε ένα νεολαιίστικο βήμα λόγο τον φοιτητικών κινητοποιήσεων και την επικαιρότητα περί νέο νόμος πλαισίου αλλά ταυτόχρονα στην άνω πλατεία εξελίχθηκε μια σύγκρουση χωρίς αφορμή. Μια απόπειρα απώθησης του κόσμου από τα ΜΑΤ... Επιτέθηκαν στους διαδηλωτές αποστρέφοντας του προς το κάτω διάζωμα στο σύνταγμα και στήνοντας ένα τείχος (τα ΜΑΤ) στα σκαλοπάτια φαινόταν να περιμένουν μια οποιαδήποτε αφορμή για να επέμβουν...

Αυτό που έπρεπε ο κόσμος να κάνει στα δακρυγόνα και την ένταση που μετέφερε η άνω πλατεία ήταν να προστατεύσει την λαϊκή συνέλευση που είναι η πλέον εκφοβιστική...Αλλά δυστυχώς η σύμπνοια απόψεων δεν επιτεύχθηκε με τον κόσμο να ουρλιάζει για μηδαμινή περιφρούρηση στην άνω πλατεία και κάποιων ατόμων να επιτίθενται φραστικά για την άγνοια της συνέλευσης ..(διότι δεν βοήθησε στέλνοντας κόσμο)...

Θεωρώ και εγώ με τη σειρά μου ότι η ψυχραιμία και η απαξίωση των δυνάμεων καταστολής εκείνη τη στιγμή ήταν η λογικότερη λύση...Αλλά οι καταλυτικές πρακτικές και από τις δυο πλευρές όπου η μια αντικρούεται στην άλλη λέγοντας η μια ότι πρέπει να μετουσιωθεί το κίνημα σε επιθετική μορφή δράσεων και η άλλη να τονίζει επανειλημμένα πως δεν υπάρχει λόγος γιατί στην πάνω πλατεία είναι όλα “ρόδινα” είναι τα δυο άκρα που δεν μπορούν να συνυπάρξουν..η αντικειμενική αλήθεια στα μάτια μου ήταν ότι θα πρέπει σαφώς να υπάρχει ψυχραιμία από την συνέλευση αφετέρου και επαγρύπνηση καθώς και περιφρούρηση με ειρηνικές τάσεις γύρο από την πλατεία ώστε να προστατεύσουμε την πολιτική μας ζύμωση...Πάρο όλα αυτά η λαϊκή συνέλευση πέρασε στα ψηφίσματα και αυτά που υπερψηφίστηκαν εν τέλει ήταν η παράλληλη δράση και αλληλοστήριξη των φοιτητικών συλλόγων και κινητοποιήσεων με την πλατεία..Καθώς και η συμμετοχή σε μια δυνατή (ΔΕΘ)..Η λαϊκή συνέλευση κάπου εκεί τελείωσε στην επίσημα μορφή της και πέρασε σε ελεύθερο βήμα διαλόγου (τι και αν τέτοιο είχε και η επίσημη μορφή της)...Όμως τελικώς η αυταρχικότητα της κυβέρνησης επισπεύσθηκε και αποδείχθηκε πως η πληροφορία που μου μεταφέρθηκε μέσο συντρόφου από τηλέφωνο από

κάποιο μη καθεστωτικό μέσο πληροφόρησης ότι η κυβέρνηση έχει δώσει ρητή εντολή για εκκένωση της πλατείας δυστυχώς για την σωματική μας ακεραιότητα ευτυχώς για την μαζικοποίηση που θα φέρει η αντίδραση μας (θέλω να ελπίζω)....επαληθεύθηκαν!!!

Τα λόγια που μας μετέφερε ένας κύριος μεγάλης ηλικίας ήταν ότι ένας "ματατζής" του μίλησε και του είπε (ότι αν δεν φύγουν θα αναγκασθούν να προσφύγουν σε άλλες μεθόδους λόγο εντολών) είναι η πλέον αποκαλυπτική..

Και πράγματι αυτό πραγματώθηκε μετά τα μεσάνυχτα όταν άνδρες τον ΜΑΤ πέρασαν στον κεντρικό χώρο της πλατείας ξυλοκόπησαν και πέταξαν δακρυγόνα μέχρι και το everest και πέρασαν σε πάνω από 20 προσαγωγές συντρόφων επαληθεύοντας ότι η χούντα δεν έπεσε το 73' και ότι οι μέρες από εδώ και πέρα δεν θα είναι εξίσου ήρεμες με του καλοκαιριού.

Η καταστολή είναι πασιφανές ότι θα εμφανίζεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα και θα εισβάλει αυθαίρετα στην πλατεία πλέον ακόμη και χωρίς αφορμή...

Αυτό βεβαίως δεν πρέπει να μας φοβίζει αλλά αντίθετα να αναζωπυρώνει την αντίσταση μας....

Όλοι και όλες ας κρατήσουμε το σύνταγμα ενεργό και ας δεσμευτούμε ότι θα συμμετέχουμε στις λαϊκές συνελεύσεις

• ...η πλατεία μας ανήκει..
• το σύνταγμα μας ανήκει....
• η ζωή μας ανήκει καθώς και οι αξίες που μας αποσπούν με την βια όπως είναι η αξιοπρέπεια....

Θα πρέπει λοιπόν, να πάρουμε πίσω και την ελευθέρια και την αξιοπρέπεια, και την πλατεία μας και να αποκτήσουμε τα αντανακλαστικά της απαιτουμένης αλληλεγγύης.

.που θα αποτελεί το δικό μας όπλο!!!

Η ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΥΛΟΥ Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ!!!

Bρισκόμασθε σε έναν εργασιακό μεσαίωνα..η αντεργατική πολιτική της κυβέρνησης ΓΑΠ συσπειρώνεται και αποκτά την μνημονιακή συναίνεση που διαρκώς ανέμενε η άρχουσα τάξη.Τα κόμματα του νεοφιλελευθερισμού γνωστοποιούν τον τρόμο που τους δημιουργούν οι κινηματικές μας δράσεις..επισπεύδουν νομοσχέδια και τα περνούν εν αγνοία και αδρανοποίησης των ενδιαφερόμενων, επέρχονται σε επικείμενες συμφωνίες για να επαναπροσδιορίσουν την χαμένη σχέση τους με τον λαό διαλέγοντας όμως μια προοπτική που αποστρέφει την λαϊκή στήριξη που χρειάζονται για να υπάρχουν.

..Η ΝΔ,ΛΑΟΣ, ΔΥΣΗ σε αυτή τη δύσκολη ομολογουμένως συγκυρία διάλεξαν να είναι αντίπαλοι του λαού,συναινώντας στην ψήφιση ενός νομοσχεδίου εκτρώματος για την τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Παρά ταύτα δεν θα μπω στην λεπτομερή ανάλυση όλων των διατάξεων του νομοσχεδίου αλλά θα επιμείνω στην ανάλυση του θεσμού του ακαδημαϊκού ασύλου για να "αντεπιχειρήσω" στα εριστικά σχόλια της κυρίαρχης κοινής γνώμης που απομυζεί μια άκρως αδαής και λανθασμένη κρίση για το άσυλο.

Στο νέο νόμος πλαίσιο λοιπόν για μια ακόμη φορά

απειλείται ο θεσμός του ασύλου με απώτερο σκοπό να καταλυθεί το κύριο και ισχυρότερο κέντρο αγώνα διεκδικήσεων της νεολαίας και των καταπιεσμένων.... (Παρεμπιπτόντως δεν αναφέρεται πουθενά ο θεσμός του ασύλου) ωστόσο γνωρίζουμε ότι όλες οι δομές και η διοίκηση του πανεπιστημίου αναγράφονται στο επίσημο νομοσχέδιο που κατατίθεται στη βουλή, το ότι δεν το αναφέρει σημαίνει εν ολίγοις πως δεν υπάρχει παρά μόνο μια αόριστη αλλά άκρως εκμεταλλεύσιμη διάταξη του άρθρου 3 που επισημαίνει ότι στα Α.Ε.Ι. κατοχυρώνεται η ακαδημαϊκή ελευθερία στην έρευνα και τη διδασκαλία, καθώς και η ελεύθερη έκφραση και διακίνηση των ιδεών,αυτό αναιρεί οποιαδήποτε επιδιωκόμενη φίμωση όταν αναπτύσσεται διάλογος και διαμαρτυρία εντός του χώρου και χρειάζεται να προστατεύσουμε αυτήν

την διάταξη προς όφελος μας για να αποδείξουμε ευρύτερα κοινωνικά την αυθαιρεσία τους.

Η ιστορικότητα του ασύλου...

Το άσυλο λοιπόν προέρχεται και δημιουργήθηκε ως ιερό άβατο κατά την αρχαιότητα που κατέφευγαν σε αυτό οι “ικέτες” δηλαδή εκείνοι που είχαν προσφύγει σε ποινές για να προσευχηθούν

Σαν δικαστική έννοια στο σήμερα είναι η καταχώρηση προστασίας ατόμων που διώκονται για τις πολιτικές και θρησκευτικές του πεποιθήσεις.

Το άσυλο διαχωρίζεται σε τέσσερις κύριες μορφές του το πολιτικό άσυλο, το θρησκευτικό, το άσυλο κατοικίας και το ακαδημαϊκό (πανεπιστημιακό) άσυλο που υπάρχει στην Ελλάδα.

• Στον νόμο 815 στις 12 Οκτωβρίου του 1978 πραγματοποιείται απρόσμενη πορεία προς τη βουλή τα ΜΑΤ επιτίθενται, καταδιώκουν τους διαδηλωτές μέχρι τη Νομική και το βράδυ εισβάλλουν, παραβιάζοντας το άσυλο και ξυλοκοπώντας όποιον βρίσκουν μπροστά τους.
• Οι επιθέσεις στο πανεπιστημιακό άσυλο είναι πλέον τα δεδομένα μέσα που χρησιμοποιεί το σύστημα εξουσίας και εξαιτίας αυτού του σταδιακού επιδιωκόμενου σκοπού έχουν καταγραφεί άρσεις ασύλου, από το 1985 όταν στην κατάληψη του χημείου Αθηνών σημειώθηκε η επέμβαση δημόσιας δύναμης ύστερα από απόφαση που πάρθηκε από την επιτροπή ασύλου επί πρυτανείας του κ. Μιχάλη Σταθόπουλου.
• Το 1995 λόγω επεισοδίων στο ιστορικό κτίριο του ΕΜΠ, επί πρυτανείας Νίκου Mαρκάτου, δόθηκε για δεύτερη φορά στην ιστορία του θεσμού του πανεπιστημιακού ασύλου άδεια επέμβασης. Ακολούθησαν μαζικές συλλήψεις και εκτεταμένες καταστροφές εντός του Ιδρύματος και στους γύρω δρόμους.
• Το 2002 στην Κρήτη οργανώθηκε η άτυπη σύνοδος των υπουργών Eθνικής Άμυνας της Eυρωπαϊκής Ένωσης Ελικόπτερο της Αστυνομίας, το οποίο διενεργούσε περιπολία στο πλαίσιο των μέτρων ασφαλείας για τη σύνοδο, εντόπισε χασισοφυτεία σε δασώδη έκταση στο Ρέθυμνο, ιδιοκτησίας του Πανεπιστημίου Κρήτης Δόθηκε άμεσα από τις αρχές του Ιδρύματος άδεια προκειμένου άνδρες της Ασφάλειας να εισέλθουν στον χώρο και να ξεριζώσουν τα 620 δενδρύλλια, ύψους έως και 2,20 μέτρων.

Αυτές ήταν οι βασικότερες άρσεις ασύλου μέχρι σήμερα ωστόσο ο θεσμός του ασύλου απειλήθηκε μέσω διαταγμάτων και αναθεωρήσεων που πατούσαν πάνω στα προσχήματα της παρανομίας εντός του ακαδημαϊκού χώρου και έφεραν στο προσκήνιο νομοσχέδια που μιλούσαν για κατάργηση... μερικές άρσεις και τροποποιήσεις. Συγκεκριμένα, το πρώτο νομοσχέδιο που άγγιξε το θεσμό του ασύλου ήταν το 1982 με τον νόμο-πλαίσιο της κυβέρνησης του ΠαΣοΚ για τα ΑΕΙ, ενώ κανένας υπουργός δεν το «άγγιξε» ως το 1997, οπότε η κυβέρνηση της ΝΔ με υπουργό Παιδείας την κυρία Μαριέττα Γιαννάκου καθόρισε συγκεκριμένα τι καλύπτει το πανεπιστημιακό άσυλο και ποιους χώρους μέσα στα ιδρύματα,ενώ Πέρυσι η ΝΔ ζήτησε επίσημα στη Βουλή την κατάργησή του.

Οι συχνότατες προτροπές της συντηρητικής και νεοφιλελεύθερης δεξιάς για κατάργηση του ασύλου φαίνεται πως δεν άφησαν ασυγκίνητη την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ και έβαλαν σε απόλυτη συντεχνία τις επανειλημμένες αφορμές επιτυγχάνοντας συμμαχία με τις ηγεσίες του μνημονίου ΝΔ,ΛΑΌΣ και ΔΎΣΗ να ψηφίσουν επί της αρχής ένα νομοσχέδιο που περιλαμβάνει την φίμωση οποιασδήποτε πολιτικής ζύμωσης και οργάνωσης που θα απειλούσε την κυβέρνηση του ΔΝΤ.

Για να καταλάβουμε την σημαντικότητα αυτής της σχεδιασμένης επίθεσης στα πανεπιστήμια αρκεί μόνο να καταλάβουμε τις κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες που βιώνουμε σαν λαός και τάξη..Και δεν μιλώ βεβαίως για την αναγκαστική υποχρηματοδότηση που χρησιμοποιεί η κυβέρνηση σαν άλλοθι για την συρρίκνωση των δημοσίων παροχών αλλά μιλάω προφανώς για την περίοδο αντίστασης που εξαπλώνονται με τα κινήματα στην Ελλάδα, Ευρώπη και στον κόσμο που αμφισβητούν όσο και τρομάζουν ένα σύστημα που για να σώσει τα κέρδη καταστρέφει τις εργασιακές και κοινωνικές συνθήκες που κάποιοι κατέκτησαν με αίμα και καλούνται να πάρουν ξανά πίσω με αίμα...Ένα από αυτά είναι το άσυλο...το άσυλο ήταν και θα παραμείνει ένας χώρος συνύπαρξης ιδεών, ένας χώρος προστασίας των κατατρεγμένων ένα κέντρο αγώνα που επούλωνε τα προβλήματα της κοινωνίας, ένα στέγαστρο των κοινωνικών αγώνων, ένας τόπος αφετηρίας που δεν μπορούσαν να επέμβουν οι κρατικοί κατασταλτικοί μηχανισμοί για να διαλύσουν από τη ρίζα τους..και μας περνούν και αυτό...μας περνούν μια ακόμη λαϊκή ιδιοκτησία και αποσπούν αντισυνταγματικά τα δικαιώματα τον νεολαιίστικων συλλογικοτήτων που οργάνωναν τον αγώνα απέναντι σε ένα κεφαλαιουχικό σύστημα που ανά τακτά χρονικά διαστήματα λεηλατεί και κερδοσκοπεί εις βάρος τους...σκεφτείτε πως το άσυλο είναι μια οικία πως είναι το σπίτι του καθενός..μια συλλογική οικία που από εδώ και πέρα θα μπορούν να εισβάλουν σαν έννομοι δικαστές και να κατασχέσουν τα έπιπλα σαν τραπεζίτες.

Η κυβέρνηση βρίσκεται σε σύγχυση και προσπαθεί ομολογώ έξυπνα αλλά και (ανόητα) να δημιουργήσει μια γενιά υποταγμένων και επισφαλών εργαζομένων που δεν θα διαθέτουν χρόνο να ερευνήσουν και να πολιτικοποιηθούν... αλλα παράλληλα αφελέστατα καταστέλλει τον οργισμένο όχλο και κλιμακώνει κινητοποιήσεις που θα είναι το μέσο αντίδρασης..

Όμως δυστυχώς πάντα το σύστημα κατείχε τα μέσα χειραγώγησης... τα καθεστωτικά ΜΜΕ παίζουν πάλι το παιχνίδι τους για να επηρεάσουν την κοινή γνώμη και να υπερνικήσουν το λαϊκό αίσθημα μιλώντας για ένα άσυλο ταραξιών και παρανομίας.

Επιζητούμε από όλους εκτός από τους συστηματικούς να ερευνήσουν βαθύτερα τα αίτια αυτής της συγκυρίας για να καταλάβουν ποσό απλοϊκά δομημένο και συντεχνιακά καλοστημένο είναι το αποτρόπαιο έγκλημα περί κατάργησης του ασύλου και ποσο υπονομεύει τους μελλοντικούς λαϊκούς αγώνες μας.

Για να ολοκληρώσω με μια υπερήφανη λαϊκή κατακραυγή και ουσιώδη συνθηματική ρύση που θα αντηχεί για πάντα από τους συναγωνιστές και θα φωνάζει επιτακτικά στους μη συναγωνιστές.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΥΛΟ..ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ!!!