Η ΝΕΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ

Αν ο τίτλος είναι αληθείς οι ίδιοι είμαστε επιεικείς στο σύνολο των δράσεων μας απέναντι σε αυτήν την νέα "πνευματική γενοκτονία" και εγώ ως ακραίος ιδεολόγος (κατά Λοβέρδο ) αποπροσανατολίζω την κοινή γνώμη... Αν το πρόβλημα είναι επιφανειακό και δεν εμβαθύνει στην παραγωγή των νέων δουλοπάροικων τότε δεν αξίζει να γράφουμε και να διαβάζουμε.

Τα προβλήματα της νέας σχολικής χρονιάς είναι περισσότερα και μελλοντικά θα αυξηθούν αν ο λαός παραμείνει και άλλο υποτακτικός στα καθεστώτα μνημονίου και κεφαλαιοκρατών

Αρχίζω μιλώντας για το θέμα των βιβλίων που ταλανίζει την πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια εκπαίδευση όσον αφορά την έλλειψη τους στα σχολικά κέντρα.

Για πολλούς θεωρείται κίνηση ανάγκης και θυσίας, για άλλους μια συστημική ενέργεια συρρίκνωσης και περιόρισης των γνώσεων των μαθητών, για άλλους ενέργεια που αποσκοπεί στην σταδιακή εισαγωγή του νέου πρότυπου ψηφιακού σχολείου που οραματίζεται η κυβέρνηση και οι υποστηρικτές της. Για την ίδια την κυβέρνηση θα μπορούσε να χειριστεί επικοινωνιακά αποπροσανατολίζοντας τις τάξεις και τις κοινωνικές ομάδες μιλώντας για πράσινη ανάπτυξη (“καμμένη Κέρκυρα φέτος”) που προστατεύει την φύση περιορίζοντας την κοπή των δένδρων. Το έχουν σκεφτεί άραγε?Η είναι τόσο οξυδερκείς που περιορίζουν τα ψέματα τους? Ρίσκο η μη θα μπορούσε να αποτελέσει την βάση σαν τέχνασμα “οι πυρκαγιές περιόρισαν την επάρκεια δένδρων και δεν θέλουμε να βλάψουμε άλλο την χλωρίδα του τόπου μας”...

Τι από όλα αυτά να ισχυριστώ ως πιο βάσιμο,ίσως είναι και όλα το ίδιο βάσιμα και το ίδιο αβάσιμα.

Αυτό που μετράει είναι το αποτέλεσμα και το αποτέλεσμα είναι κοινό και εμφανές για όλους...

Οι μαθητές καλούνται να ξεκινήσουν την πιο δύσκολη σχολική χρονιά από τη μεταπολίτευση και βάλλονται να υποστούν μια κρίση που είναι οι τελευταίοι που φταίνε για εκείνη καθώς και για τους αποτυχημένους δημόσιο-οικονομικούς χειρισμούς της κυβέρνησης. Η οποία υποτίθεται επιχείρησε να διασώσει την οικονομία της χώρας αλλά στην ουσία αυτό που κατάφερε ήταν να οξύνει τα χαρακτηριστικά που εντείνουν την φτώχεια των πολιτών της.

Ήδη το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα “τρέχει” και περνάει στους εφαρμοστικούς του όρους. Μετράει μόνο δύο μήνες ύπαρξης και ήδη διάφοροι οικονομολόγοι από Ελλάδα και εξωτερικό έχουν προδικάσει την αποτυχία του.

Αυτό φαίνεται πλήγωσε τα σοσιαλιστικά συναισθήματα της κυβέρνησης Παπανδρέου και θέλησε να επισπεύσει ένα αντίστοιχο μνημόνιο. Αυτή τη φορά ίσως ακόμη και ποιο δυσβάσταχτο και αποτρόπαιο. Το μνημόνιο αποτελεί το μέσο σοσιαλιστικής χειραφέτησης κατά το ΠΑΣΟΚ φαίνεται....

Το νέο μνημονιακό σχολειό εντάσσεται και στις τρεις βαθμίδες εκπαίδευσης και αποσκοπεί (ηθελημένα η μη) στην απόλυτη πνευματική υποδούλωση όλης της κοινωνίας.

Το σοσιαλιστικό σχολειό τηρεί την απλή αναλογική την πιο δημοκρατική διαδικασία επιτυγχάνοντας να δώσει ένα τέλος στα αρνητικά σχόλια ορισμένων αναρχοκομμουνισταράδων (φτου) και αριστερών (φτου ξανά) για την αντιδημοκρατική και αντισυνταγματική καταβολή των μέτρων.

Το νέο τρίπτυχο του ΠΑΣΟΚ θα δημοσιευθεί σύντομα στην εφημερίδα της κυβέρνησης.

Ένα σχολειό ανά νομό - ένας εκπαιδευτικός ανά κτίριο - ένα βιβλίο ανά σχολειό.

Όσο αστείο διαβάζεται το παραπάνω είναι τουλάχιστον δύο φορές πιο τραγικό και χρήζει άκρας σοβαρότητας.

Οι μαθητές υποβάλλονται να ξεκινήσουν μια νέα χρονιά δίχως τα απαραίτητα εργαλεία άντλησης γνώσεων και εκμάθησης, την βασικότερη ύλη μελέτης που είναι το βιβλίο που μισήσαμε και αγαπήσαμε οι προηγούμενες γενιές αλλά λησμονούμε να γνέφουμε και να απολαμβάνουμε. Αντικαθιστώντας το με DVD και φωτοτυπίες. Οι οποίες φωτοτυπίες σημειωτέον είναι πιο δαπανηρές ως προς την έκδοση τους λόγο της ελλιπείς τεχνικής υποστήριξης σε φωτοτυπικό εξοπλισμό ανά σχολειό.

Είναι η ίδια κυβέρνηση που πριν από λίγους μήνες δημοσιοποίησε τις επικείμενες συγχωνεύσεις στις σχολικές μονάδες, (1.900+) κατά τον αριθμό, συγχωνεύοντας τα όνειρα των παιδιών και παράγοντας ένα πολίτη με αποσπασματικές και περιορισμένες γνώσεις λόγο της δυσμενής αφομοίωσης της διδασκόμενης ύλης σε σχολικές αίθουσες με υπέρογκο αριθμό μαθητών, και ελάχιστο εκπαιδευτικό προσωπικό.

Πλην όμως όλης αυτής της πρακτικής εφαρμογής στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση η σοσιαλιστική αυτή χειραφέτηση της δεν θα μπορούσε να μην εισχωρήσει μεταρρυθμίζοντας τα αντιδημοκρατικά και αντιπαραγωγικά πανεπιστήμια

Τα νέα μνημονιακά κολέγια αντικαθιστούν τα παρακμάζον αναρχοαριστερά σπαταλά και πελατειακά πανεπιστήμια που αύξαναν τόσα χρονιά την ανεργία, επειδή οι φοιτητές είναι τεμπέληδες, οι εκπαιδευτικοί “βυσματικοί” και οι έρευνες μη ανταγωνιστικές Κι όμως αυτή είναι η αντίθετη έκδοση της πραγματικότητας, η τεχνοκρατική υποστήριξη προπαγάνδας από τους καθεστωτικούς για να αμαυρώσουν και άλλο το πανεπιστήμιο, που σε καμιά περίπτωση δεν είναι σωστά δομημένο, αλλά με το νέο νόμο πλαίσιο αντί να επουλώσουν τις πληγές του τις ανοίγουν περισσότερο.

Και εξηγούμε για να μην παρεξηγούμε προβάλλοντας τους βασικούς άξονες μεταρρύθμισης που επιβάλλονται πλέον στα πανεπιστημιακά ιδρύματα, αυτά είναι η χρηματοδότηση, το άσυλο,το 15Μελές συμβούλιο,η αξιολόγηση,το σπάσιμο τον πτυχίων.

• Η χρηματοδότηση πλέον θα περνάει ως προς την ακίνητη περιουσία στα χέρια νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου ανώνυμης εταιρείας και managers που θα υποστηρίζουν με ιδιωτικά κεφάλαια ανάλογα την αξιολόγηση που θα υφίστανται στα ιδρύματα και στους πανεπιστημιακούς.
• Το 15Μελές συμβούλιο θα εμπεριέχει 7 εξωπανεπιστημιακούς αντιπροσώπους (τεχνοκράτες, managers) 7 ενδοπανεπιστημιακούς και 1 εκπρόσωπο φοιτητών, το οποίο συμβούλιο θα ελέγχει όλα τα όργανα των πανεπιστημίων, χωρίς το ίδιο να υπόκειται σε κανένα έλεγχο και θα εκλέξει τον κοσμήτορα του ιδρύματος που εκλαμβάνει τον χειρισμό εξολοκλήρου των πανεπιστημίων και περνάει σε μια νέα μορφή δικτατορίας.
• Καταλήγοντας στο σπάσιμο τον πτυχίων σε 3 κύκλους σπουδών που θα διακυμαίνονται ως εξής 3ετής φοίτιση, 5ετής φοίτηση με μεταπτυχιακό, 8ετής φοίτηση με διδακτορικό. Αυτή η ολοκλήρωση των κύκλων σπουδών θα σου απομυζεί όχι το γνωστό σε όλους πτυχίο αλλά τον τίτλο σπουδών καταμερισμένο σε πιστωτικές μονάδες, ο οποίος τίτλος βρίσκεται σε ένα πλαίσιο σπουδών που επιβάλλονται στον 2 κύκλο δίδακτρα και θα καταλήγουν σε ένα "κωλόχαρτο" χωρίς επαγγελματική υποκατάσταση καθώς δεν τεκμηριώνεται η επιστήμη η οποία μπορείς να ασκήσεις αλλά θα καθορίζεται από την ανάγκη της κοινωνίας για εύρεση μιας θέσης εργασίας που σου περιορίζει ο καπιταλισμός

Μια θέση εκμεταλλευομένου και επισφαλής εργαζομένου, επειδή η επιστήμη δεν χρειάζεται κατά το σύστημα.

Εν τέλει καταλήγουμε στο θέμα του ασύλου(που έχω αναλύσει επιμελώς στο προηγούμενο άρθρο) το οποίο αποσκοπεί εν ολίγοις στην πολιτική φίμωση των αναμενόμενων αγώνων που θα κλιμακωθούν στην σπουδάζουσα νεολαία και συνάμα σε όλη την κοινωνία, και καταλήγουν κάθε χώρο μορφής κέντρου αγώνα του λαού

Οφείλω να απαντήσω σε όλους εκείνους που αντιπαλεύουν τον δίκαιο αγώνα τον φοιτητών που μιλούν για ιδεολογικά ακραίες τραμπούκικες μειοψηφικές φοιτητικές ομάδες που καταστρέφουν την ομαλή λειτουργία των πανεπιστημίων και προχωρούν σε καταλήψεις ερήμην των “καλών” φοιτητών και της κοινής γνώμης, ανακοινώνοντας ξανά και ξανά ότι το νέο νόμος πλαίσιο ψηφίστηκε από τα 3/4 της βουλής και κίνησε όλες τις έννομες δημοκρατικές εκλογικές διαδικασίες ψήφισης του, στοχοποιώντας εκείνους που διασαλεύουν την κυρότητα του και χαρακτηρίζοντας τους πως είναι “επιεικώς παράνομοι”.

Τότε συγγνώμη γιατί και εγώ ως μαχόμενος νεολαίος από την δική μου τάση είμαι σαστισμένος πλέον για το ποιος είναι ο θεωρητικά και πρακτικά παράνομος?

Ο μαχόμενος λαός η τα μέτρα, χαράτσια και νομοσχέδια που όλα βρήκαν αντίθετο το λαϊκό αίσθημα του λαού και ψηφίστηκαν επί της αρχής ερήμην για άλλη μια φορά του άμεσα ενδιαφερόμενου (λαού).

Μια κοινωνία η οποία δεν αναγνωρίζει τον αγώνα της νεολαίας θα υποστεί για άλλη μια φορά το χαστούκι που της αξίζει, όταν οι πέτρες έπεφταν βροχή τον Δεκέμβρη μετέφεραν την οργή γι αυτόν τον κόσμο που διαμορφώσαμε και καταλήγουν να παρατηρούν τα αθώα μάτια τους, έναν κόσμο τυλιγμένο με μίσος, διεφθαρμένο πολιτικά και οικονομικά.

Τα συνθήματα που αναγράφονται στους τείχους των πανεπιστημίων δεν είναι για να μαγαρίζουν την αισθητική της αρχιτεκτονικής τους δομής αλλά για να μεταδώσουν την εικόνα του μέλλοντος που μας περιμένει, είναι τα μέσα πληροφόρησης που αποδεικνύουν τις φιλοδοξίες τους.

Και όσες αλλαγές και να προσπαθήσουν να κάνουν τα συνθήματα μπορεί να σβήσουν, ίσως να κόψω και το λιγδωτό μαλλί μου γιατί δεν είναι πρέπον να κυκλοφορώ στον δρόμο με κίνδυνο να διασαλεύσω την καθώς πρέπει κυριλέ κοινωνιούλα όπως του μεγαλόφωνου οραματιστή και καθαρόαιμου “Έλλην” Άδωνη Γεωργιάδη (φτου)..

Οι ιδέες μας όμως θα παραμείνουν ανεξίτηλες...

Κλείνοντας σοβαρόφωνα... να τονίσω ότι πιο λογικό για το φοιτητικό, μαθητικό, εκπαιδευτικό κίνημα (ήδη ανάφερα τρεις διαφορετικές ιδιότητες) ότι πρέπει να γίνει ένα ενιαίο πανκοινωνικό κίνημα ανατροπής...Η βάση ήδη έχει χτιστεί είναι οι πλατείες που έχτισαν την πολιτική υποκειμενικότητα πολλών πολιτών, δημιούργησαν την αμφισβήτηση, είναι οι κατειλημμένες σχολές που πρέπει να εξωτερικεύσουν τις δράσεις τους να επιμορφώσουν τον κόσμο για το νόμο 4009* να τον πάρουν μαζί τους παρουσιάζοντας του τα βαθιά ταξικά χαρακτηριστικά που εμπεριέχει και να δημιουργήσουμε μαζικά ένα πανκοινωνικό κίνημα που θα ανατρέψει τα μνημονιακά χαράτσια και αυτούς που συναίνεσαν σε αυτά..

Ταξικά τα μετρα, ταξική και η πάλη, εμπρός για ανυπακοή και κοινωνία άλλη!!!!

warning...*4009:δεν είναι ο αριθμός του νομοσχεδίου είναι η χρονολογία που θα διαρκέσουν οι καταλήψεις αν θελήσουν να επιμείνουν στην εφαρμογή του!