Προσπαθώντας να κατανέμω σε μια σειρά τα γεγονότα, τις καταστάσεις, τις εμπειρίες , τις εντυπώσεις που αποκόμισα από το κίνημα των πλατειών κατάλαβα ότι μπαίνω σε μια διαδικασία που ίσως να μην υπάρχει πραγματικό κοινωνικό όφελος..τι σημασία έχει να μεταφέρει ένας πολίτης τα βιώματα του από αυτό το κίνημα, έτσι και αλλιώς το μικροαστικό ταμπεραμέντο κρίνει εκ του αποτελέσματος. Και το αποτέλεσμα ήταν μια παρατεταμένη καταστολή , ένας ψηφισμένος νόμος, και διαδικασίες συνωμοσίας μεταξύ Σ.τ.Ε
και κυβέρνησης για την έννομη κήρυξη του μεσοπρόθεσμου.. Και δαρμένοι και ηττημένοι που θα έλεγε και η γιαγιούλα μου αν ζούσε... Κι όμως είμαι βαθιά πεπεισμένος πως υπήρχαν άτομα που στήριξαν από ενεργούς πολιτικά χώρους αυτό το κίνημα που πέρασε από την Ελλάδα, υπάρχουν άτομα που βλέπουν την Wall street με τους θολοκουλτουριάριδες νεολαίους να διαδηλώνουν με life style ενδυμασίες και ρυθμούς ξέφρενου αστικού πανηγυριού και χαίρονται από την κίνηση, και πιστεύω πως μόνο εκείνοι έχουν συλλάβει το βαθύ ιδεολογικό και κοινωνικό μήνυμα που αποτυπώνει το μέλλον.
Σαν αριστερά πιστεύω πρέπει να σκύψουμε πάνω σε αυτά τα κινήματα, να μάθουμε από αυτά και να αποκτήσουμε την συνείδηση των νέων αναγκών.Βλέπεται πολλοί κατάλαβαν πριν από εμάς ότι η μαρξιστική οικονομική πολίτικη είναι μια εξελίξιμη επιστήμη.Πολλοί κατάλαβαν ότι τα κοινωνικά χαρακτηριστικά δεν είχαν την ιδιαίτερη έμφαση στα κείμενα του Ένγκελς, πολλοί κατάλαβαν ότι δεν είναι μόνο τα ταξικά χαρακτηριστικά εκείνα τα όποια δημιουργούν την ανθρωπινή υπόσταση και την πολίτικη υποκειμενικότητα για την αναγκαία κρίση...."και τι τώρα θα μας πεις ότι τα κινήματα κατάφεραν να προωθήσουν μια νέα πολίτικη?....Μπορεί να πω και ναι.... αλλά εν πάσι περιπτώσει εγώ πιστεύω πως κατάφεραν κάτι πολύ σημαντικό και ίσως είναι αυτό που οι αριστεροί φοβούνται να αναδείξουν...ότι αποσκοπούν σε μια διαμορφωμένη συγκεκριμένη μάζα ανθρώπων και όχι στην κοινωνικοποίηση και εκδημοκράτηση του πολίτη...και αν αυτός δεν ήταν ο αρχικός σκοπός και στόχος του κινήματος κατάφεραν με δόση τύχης και πολίτικης στήριξης από την κινηματική αριστερά να καθιερώσουν μια πολιτική ζύμωση η οποία αμφισβητεί την αντιπροσώπευση και θίγει το σύστημα από το οποίο αντλούν τα μειονεκτήματα για να τα κάνουν πλεονεκτήματα πάνω στον άνθρωπο...Το κίνημα των αγανακτισμένων δεν είχε από τη μαμά του ταξικά χαρακτηριστικά, άλλα κάποια εθνεγερτικά και μικρά στοιχεία σωβινισμού. Όμως είχε κάτι αρκετά σημαντικό από το οποίο υστερούν τα πολιτικά μας standarts είχε μια ετερόκλητη μάζα η οποία απέκτησε κοινό σκοπό, όσο λάθος και να κρίνεται αυτός....Τα κινήματα αυτά χρειάζονται την προσφορά μας όπως αντίστοιχα και εμείς ίσως ακόμη και περισσότερο χρειαζόμαστε την προσφορά τους...Αν θέλουμε να κατανοήσουμε το μέλλον τότε θα πρέπει να γνωρίζουμε πως ακόμη και εν μέσω σοσιαλιστικής θητείας και αριστερής κυβέρνησης θα υπάρξει ένα αντίστοιχο κίνημα που έχει ζυμώσει την αμφισβήτηση και θα βρίσκεται στους δρόμους για να μας ρίξει. Θα χαρώ αφάνταστα όταν δω πάλι μια ετερόκλητη μάζα αγανακτισμένων με υψηλά πολιτικά χαρακτηριστικά να διεκδικούν την ουτοπία.Και πάλι θα είμαι μαζί τους..και πάλι θα στηρίξω τον κόσμο,γιατί οι λαϊκές ανάγκες δεν διαμορφώνονται από την αριστερά και τους στοχαστικούς δογματικούς μας ειρμούς αλλά από τη δημιουργία της κριτικής σκέψης. Εκεί πρέπει να εντείνουμε την προσπάθεια μας,χωρίς βεβαίως να θέλω να αναιρέσω την αριστερή χειραφέτηση που τη θεωρώ ίσως την ιδανικότερη διαδικασία για την ολοκλήρωση του πρόχειρου συσχετισμού δυνάμεων που δίνω στην ολοκλήρωση του ατόμου, την εργασιακή, κοινωνική και παιδαγωγική ζωή που ολοκληρώνει την σκέψη ....Μακάρι το κίνημα αυτό να μην το δούμε αφ υψηλού σαν ένα ακτιβιστικό ξέσπασμα...Αλλά ως ένα δίδαγμα για μια πραγματικά ολοκληρωμένη μορφή πάλης.
ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΣΕ ΟΛΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΣΤΙΣ 15 ΟΚΤΩΜΒΡΙΟΥ.
ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ!
