Δυστυχώς ο “πρώην” πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου δεν κατάφερε να τηρήσει για πολύ την αλλαγή ηγεμονικής του κατεύθυνσης , δεν κατάφερε να ολοκληρώσει κάτι που πολύ αναρχικοί θα οραματίζονται, να γίνει δηλαδή“ αντιεξουσιαστής στην εξουσία”. Τα μεγάλα αστικά κεφάλαια πολέμησαν αυτήν την πολίτικη αναρχίας που είχε παρακαταθήκη όπως φαίνεται ο ΓΑΠ (γιατί δεν συνηθίζει να μιλάει εκ παραδρομής αλλά τα λεγόμενα του αποτελούν εγγύηση) και τον πολέμησαν συστημικά αποστέλλοντας την κακιά δεξιά (σαν μια παλαιό “Καραμανλήδικη” διάσωση) να συνεργαστεί μαζί του, όταν ο ίδιος καθυστερούσε “ηθελημένα” λόγω ιδεολογίας την αναγγελία του νέου πρωθυπουργού, τα προεδρικά συμβούλια και συμβούλια πολίτικων αρχηγών για να παραμείνουμε στο αντιεξουσιαστικό καθεστώς που ο ίδιος επέλεξε.
Όμως τα πράγματα δυστυχώς δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται με χιούμορ,(αν και το χιούμορ συχνά πυκνά αποτελεί ένα ισχυρό θελκτικά π
ολίτικα όπλο κοινής αποδοχής) γιατί βρισκόμαστε σε μια κατάσταση που καταστρατηγούνται δημοκρατικοί θεσμοί, που καταπατάτε το σύνταγμα, ανακηρύσσεται νέα κυβέρνηση χωρίς λαϊκή νομιμοποίηση δηλαδή (προσφυγή στις κάλπες).
Ο λαός δεν επέλεξε νέα κυβέρνηση πόσο μάλλον να τον κυβερνούν οι εντολοδόχοι των ληστρικών τραπεζών..
Γιατί ας μην γελιόμαστε τα προβλήματα δεν τέλειωσαν επειδή κατέρρευσε η υποτελής κυβέρνηση, κυρίως μέσα από τις λαϊκές πιέσεις που ασκήθηκαν σε όλο αυτό το διάστημα με αποκορύφωμα την λαϊκή πανελλήνια κατακραυγή
της 28ης Οκτωβρίου. Η μνημονιακή πολιτική καλά κρατεί και ο ΓΑΠ χειρίστηκε πολύ καλά την οξυμένη κατάσταση..εκβίασε με το δημοψήφισμα βόμβα (που προφανώς κατέληξε και διαφάνηκε πως πρόκειται για μια μιλημένη συστημική κίνηση των Μέρκελ- Σαρκοζί που έβλεπαν ότι η κυβέρνηση στην Ελλάδα έχει χάσει πάσι λαϊκή εκτίμηση και με κίνδυνο τις λαϊκές αντιδράσεις να δημιουργηθεί διεθνής πίεση και να οδηγηθούν στο κενό οι δεσμεύσεις της συνόδου κορυφής και η συμφωνία της 26 Οκτώβρη για το κούρεμα του ελληνικού χρέους και τη νέα δανειακή σύμβαση). Έτσι μπλόφαραν για να εκβιάσουν την δεξιά αξιωματική αντιπολίτευση η οποία πραγματικά έχασε τεράστιο ποσοστό στην εκλογική της επιρροή και έγινε στην πράξη (είμαι περίεργος να δω δημοσκοπήσεις τώρα) μια πιστή συνεργάσιμη μνημονιακή δύναμη που θα σώσει την νεοφιλελεύ
θερη ευρωζώνη. Μέσα σε αυτήν την σύγχυση διάλεξε να χάσει τη δεξιά λαϊκή της εκτίμηση, στο βωμό της διάσωσης των αγορών, επιλέγοντας το μνημονιακό πακέτο.
Η ΝΔ έχασε όλο (το ιδεολογικό υπόβαθρο..της....χα..)μέσα σε μια μέρα, από εκεί που πρωτοεμφανιζόταν ως αντιμνημονιακή δύναμη να μεταμορφωθεί σε μια δύναμη που δεσμεύεται να επικυρώσει πάση θυσία τη νέα δανειακή σύμβαση. Να θέτει όρους συναίνεσης με τη προτασσόμενη νέα κυβέρνηση ευρύτερης συνεργασίας που θα έχει αποκλειστικό σκοπό να ολοκληρώσει με επιτυχία τη συμφωνία, όταν στην λέξη ΠΑΣΟΚ, έβγαζε σπυράκια.
Την επίμαχη μέρα της ψήφου εμπιστοσύνης η “αριστερή πρωτοβουλία” του ΠΑΣΟΚ πέντε και πλέον βουλευτές στο εσωτερικό του έλεγαν ότι δεν θα δώσουν την ψήφο εμπιστοσύνης σε μια κυβέρνηση η οποία ανακοινώνει δημοψήφισμα ρισκάροντας την “ζωή και κότα” που έχουμε στη ευρωζώνη.
Έτσι λοιπόν ο λαοπρόβλητος ΓΑΠ αποφασίζει να αναιρέσει μετά ευκολίας την μπλόφα περί δημοψηφίσματος και να κάμψει τις εσωτερικές αντιδράσεις να λυγίσει τις σιδερές κυρίες, Καϊλή, Κατσέλη..(μάλιστα η Κατσέλη για τρεις μέρες ήταν ανεξάρτητη βουλευτής αλλά κατάλαβε το λάθος της και έδωσε και εκείνη την ψήφο της αναλαμβάνοντας ξανά την βουλευτική της θέση στο ΠΑΣΟΚ, όλοι έχουν δικαίωμα σε παραστράτημα, η δημοκρατία την διέγραψε, η δημοκρατία θα την ξανά γράψει).
Ο λαός λοιπόν παρακολουθεί με τα μεγίστης οργής το παρατεταμένο χειροκρότημα κατά την ολοκλήρωση της διαδικασίας ψήφου εμπιστοσύνης και με 153 υπέρ μιας άγνωστης κυβέρνησης να ξαναβλέπει τη δοσιλογία των βουλευτών που κάποιοι από αυτούς ψήφισαν.
Η συνέχεια των αναταραχών συνεχίζεται διότι η ΝΔ ξανά δηλώνει αρνητική να συμμετέχει στην κυβέρνηση συνεργασίας επικαλούμενη ότι οι ρητοί όροι που εξέδωσε δεν “εισακούστηκαν”! Ωστόσο μετά από παράκληση του κ. Παπούλια και αυτές οι ατσαλένιες αντιδράσεις καταλύθηκαν και η ΝΔ δέχεται με τα παρρησίας και τρισευτυχισμένη να κάτσει στο ίδιο τραπέζι με την κυβέρνηση που έβριζε και ήθελε να ρίξει αλλά προτίμησε να ξεβγάλει τους εγωισμούς να αποσύρει τις επιθέσεις της για να σώσει την “πατρίδα” και να εκπληρώσει το πατριωτικό καθήκον(μου θυμίζει ένα βίντεο τον toon posers με τα κολεγιόπαιδα Σαμαρά και Παπανδρέου).
ΚΑΙ ΤΣΟΥΠ να και ο τρίτος ο “μακρύτερος”....Άκουσε την λέξη πατρίδα ο Καρατζαφύρερ και πετάχτηκε χαρούμενος από τα έδρανα. Προ δίδοντας και αυτό το κόμμα με τη σειρά του πως έχει και συντηρητικό προφίλ, και δεν έχει καμία ανατρεπτική πολιτική από αυτές που μοίραζε, όπως ήταν οι σκληρές διαπραγματεύσεις που θα “επέβαλε” αν ήταν κόμμα εξουσίας. Του δόθηκε λοιπόν η ευκαιρία να αποτελέσει ισχυρή αντιπολίτευση αλλά η αγάπη για την καρέκλα νίκησε...
Έτσι αυτή η επεισοδιακή, γεμάτη πολίτικες κολοτούμπες εβδομάδα ολοκληρώνεται με επιτυχία....
Καθώς η ανακοίνωση του νέου πρωθυπουργού είναι γεγονός, παρά τις όποιες διαφωνίες,παγώματα που προκλήθηκαν ως προς την ανάθεση του νέου πρωθυπουργού. Το σχέδιο του διεθνές κεφαλαίου και των αστικών κομμάτων εξουσίας ολοκληρώνεται με επιτυχία ανακηρύσσοντας μια χώρα υπό την πολιτική χειραφέτηση και εξουσία ενός τραπεζίτη με πλούσιο βιογραφικό και διαπιστευτήρια που δεσμεύονται ότι θα ολοκληρώσουν την πολιτική του μνημονίου και των αγορών και θα συνεχίζουν την περαιτέρω κατεδάφιση εργασιακών,δημοκρατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων.Το σύστημα για άλλη μια φορά βρήκε τον εκτονωτικό της μηχανισμό προσλαμβάνοντας έναν“κυνικό” χαμηλό τόνων τραπεζίτη που δεν θα διαφθείρεται πολιτικά με μίζες και εθνοπροδοτικά σύνδρομα άλλα μέσα από μια αφάνεια θα εξελίξει την εν λόγω πολίτικη που οδηγεί τις χώρες της ευρωζώνης σε τεράστια ελλείμματα. Το όνομα αυτού Λουκάς Παπαδήμος....
Η πολιτική αυτή της ευρωζώνης αυτήν την στιγμή ρίχνει και το Μπερλου(σκόνη) για να εφαρμόσει κάτι ανάλογο στα πλαίσια των δυσβάσταχτων μέτρων και την ανάθεση συγκεκριμένων ηγεσιών που θα αποτελούνται από εγγυητές τραπεζίτες.
Άλλωστε και η Ιταλία οδεύει προς μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας η οποία θα κατευνάσει τα τεμπέλικα πλήθη των λαών της ευρωζώνης. Αλλά κάνουν τρις μέγιστα λάθοι και εδώ είναι το σημείο κλειδί και ιστορικής σημασίας που χρειάζεται να χρησιμοποιήσουμε με τον κατάλληλο τρόπο . Η πολιτική της νεοφιλελεύθερης ευρωζώνης δηλαδή ενός μηχανισμού του καπιταλιστικού συστήματος για να διαφυλάξει τα κέρδη των αγορών και την βιωσιμότητα της χάνει τους πολίτικους μηχανισμούς εξουσίας που κατέχει γιατί συσπειρώνει αυτά προς μια αντιλαϊκή κατεύθυνση που χάνει την χειραγώγηση που διακατείχε παγκόσμια.
Εδώ τα αριστερά ρεύματα, όλα τα προοδευτικά κομμάτια της Ελλάδας, Ευρώπης, κόσμου,αναρχικοί, τροτσκιστές , μαοϊστές κάθε λογής επαρκώς νοήμον κοινωνικά όντα έχουν την ευθύνη να εφαρμόσουν και να επιδιώξουν μια άλλη παρεμβατική κατεύθυνση. Σε αυτό το πλαίσιο θα πρέπει να επιδιώξουμε να εξασφαλίσουμε τον κινηματικό χαρακτήρα μας, τις λαϊκές αντιστάσεις, τις μορφές πάλης που θα ασκούν την πίεση που πονάει από ότι φαίνεται το χρηματοπιστωτικό τους σύστημα και να εκμεταλλευτούμε τη συγκυρία για μια ευρύτερη συμμαχία αντιμνημονιακών συλλογικοτήτων σε θέση ισχύος έναντι των καπιταλιστικών δυνάμεων .
Γιατί μόνο εκεί που δίνει ο λαός την ισχύ του αποκτά ο δέκτης την δύναμη για να ανατρέπει καταστάσεις.
Και ο ελληνικός λαός αυτή τη στιγμή και όχι μόνο πρέπει να εμπιστευτεί, πρέπει να βρει τον κατάλληλο πόλο έλξης και δεν υπάρχει καταλληλότερος πόλος έλξης από μια αγωνιζόμενη ευρύτερης συμμαχίας αριστερά που δεν θα περιορίζεται μόνο στην πολιτική αντιπαράθεση στα τηλεπαράθυρα και στα έδρανα της βουλής αλλά θα δίνει διαρκείς λύσεις και θα συμμετέχει ενεργά στις κινητοποιήσεις. Θα είναι πρώτο πυλών ώστε να δημιουργεί χώρους κοινωνικής διάσωσης και δεν θα θέτει μόνο αιχμή τις εκλογές.
Οι εκλογές αυτές τη στιγμή πράγματι αποτελούν την μόνιμη και έγκαιρη δημοκρατική προτροπή, αλλά αυτή η προτροπή μοιάζει “άγουρη” όταν μια αριστερά περιορίζεται σε αυτήν και δεν δίνει λύσεις ανυπακοής, όπως η αντίσταση στα χαράτσια,η οργάνωση αυτοδιαχειριζόμενων κοινωνικών χώρων, όπως μπορεί να είναι κοινωνικά παντοπωλεία,συνεταιρισμοί που θα απαλύνουν τον πόνο, θα δώσουν λύσεις στο καθεστώς πείνας που μας επέβαλαν και θα έρθουν σε μια συνειδητή συναισθηματικά και πολιτικά έλξη μεταξύ των κομματικών χώρων και των λαϊκών στρωμάτων.
Αν μπορέσουμε και χτίσουμε έναν γερό ανθρωπινό πόλο έλξης σε συνδυασμό με την επιτεύξη της συμμαχίας, η αριστερά θα καταφέρει να κυβερνήσει επαρκώς και να εφαρμόσει μια αριστερή λαϊκή πολίτικη αυτοπροσδιοριζόμενη στις ανάγκες του ανθρώπου και όχι των αγορών.
Γιατί αυτή η πολιτική των αγορών μπορεί να μην έχει μέλλον... αλλά ο λαός δεν αντέχει να δει πως θα καταρρεύσει μόνη της, θέλει ο ίδιος να την ρίξει και αυτό έκανε διαγράφοντας μια τεράστια νίκη καταρρίπτοντας την ΠΑΣΟΚΡΑΤΙΑ και σε ηγεμονικό και σε λαϊκό επίπεδο. Κατάφερε να φέρει στην ίδια μοίρα με τους “προδότες” δυο επιπλέον δεξιά κόμματα και γνωρίζει πλέον πολύ καλά ποιος είναι αντίπαλος του.
Είμαι σίγουρος πως ο κόσμος μετά από αυτήν την εξέλιξη θα κάνει τη σωστή επιλογή, αυτή δεν είναι να απαξιώσει την πολιτική σκηνή... και ομολογώ πως η άρχουσα τάξη έκανε και σε αυτό λάθος γιατί εκεί που είχε νεολαίες κοιμισμένες στα μικροαστικά πρότυπα, τους προτάσσει να αρχίζουν να ασκούν κριτική γιατί κάθε μέρα ακούν και διαβλέπουν όχι ένα ήρεμο πολιτικό σκηνικό άλλα πολιτικές αντιπαραθέσεις και τρικυμίες που δημιουργούν ερεθίσματα προς κριτική, προβληματισμούς και απασχόληση.Βρισκόμεθα ήδη σε μια εποχή που ελπίζω και γνωρίζω ότι θα βγάλουμε μια πολιτικοποιημένη ανατρεπτική νεολαία και θα ανατρέψουμε μέσα από τα κινήματα και την χειραφέτηση μας σάπια πολιτικά μυαλά και κατάλοιπα της παλιάς νοοτροπίας της δικομματικής εξουσίας
Η ιστορία θα γραφτεί στους δρόμους και επειδή πλησιάζει η επέτειος της 17 Νοέμβρη να θυμίσω ότι η χούντα των συνταγματαρχών δεν ήταν ούτε εκείνη μια εκλογικά νομοθετημένη και δημοκρατική κυβέρνηση.. παραδόξως όπως η σημερινή. Χρέος να ρίξουμε αυτήν την νέα μορφή χούντα των αγορών, να μην είμαστε εμπαθείς προς το νέο συνασπισμό εξουσίας και βεβαίως να διαφυλάξουμε την βιωσιμότητα των λαϊκών στρωμάτων και όχι των πολυεθνικών!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου